Column

Een keer op stap met zijn tweeën.

Wanneer er in de lage landen een rally plaatsvindt, rij ik er altijd alleen naar toe. Lekker gemakkelijk, je hoeft met niemand rekening te houden, geen gezeur van dat het niet leuk is en je hoeft op niemand te letten.
Maar tijdens deze aflevering van de Hellendoornrally was dat anders.
Begin van de week werd ik gebeld door Michiel poel. Of hij met mij meemocht. Geen probleem want als iemand het spel kent is het Michiel wel.

Ophaalplek was de Tolplas net buiten Daarle. Ik bij hem in de auto en dan moet je een navigator de weg gaan wijzen. Daarbij valt dus wel op dat ook navigatoren niet altijd en overal de weg weten.
Op na KP1 Daarle; het is altijd weer gezellig om de club tijdrijders te ontmoeten en Michiel vond daar ook zijn oud-maatjes van Wevers weer dus hilariteit alom.
Na de eerste twaalf rijders en het verslag voor Delta FM Rallyradio (de enige echte trouwens) op weg naar de Luttenbergring. Zelfs hebben we de weg nog moeten wijzen voor Frank Verhoeven en zijn cameraman Robert want die wisten de weg niet naar de ring.
Dus op door het Twentse landschap naar de finish van KP2.

Hier wat langer blijven staan op te kijken hoe de rest van het deelnemersveld het deed. Na een dertigtal auto's weer terug naar KP Daarle.
Hier ontvingen we de eerste berichten van de crash op de Luttenbergring. Gauw de studio gebeld om dit na te laten trekken en bespreken hoe we dit moeten gaan brengen.
Al gauw bleek dat het zeer ernstig was, daarom het bericht met weinig rumoer gebracht.
Ook kwam het bericht binnen dat KP4 geneutraliseerd zou worden zodat we na de finish van KP 3 weer naar huis konden.
Spannend was de tussenstand wel. De Belg Pieter Tsjoen reed op de scherpst van de snede en mocht als leider gaan slapen, gevolgd door Mark van Eldik en Erik Wevers.

Ontmoetingsplek voor de zaterdag was het industrieterrein 't Lochter. Weer lekker de hele dag met Poel op pad. Ik heb gevraagd waarom hij dit nu wilde. Poel deed dus niet mee aan de rally en gewoon kijken vindt hij, net als ik trouwens, niet zoveel aan. De spanning en gezelligheid vond hij in het zo snel mogelijk vinden van de finish en de mensen die daar zijn.
Hij kon wel een evenbeeld zijn van mij.

De ochtend begon goed voor Tsjoen. De eerste KP was voor hem en de rest volgde op een kleine achterstand. Op naar de volgende proef. Deze was de lastigste om te komen temeer omdat we dwars door Hellendoorn moesten. Druk, druk, druk maar het tijdschema was dermate ruim dat we het goed haalde.
Nadat de 0-auto was geweest kwamen de eerste berichten binnen dat het niet goed zou gaan met Erik Wevers. Ook Mark van Eldik bleek problemen te hebben. Maar het was toch de rode Subaru van van Eldik en Groenewoud, die als eerste bij de finish kwam. De Belgen Tsjoen en Chevallier bleken stil te staan met een kapotte sensor, die de temperatuur moest meten in de motor.
Weg eerste favoriet, bleven er dus nog twee over. Wevers en van Eldik bestreden elkaar binnen 5 seconden gedurende de eerste twee boucles van de dag.
Tijdens de proeven rondom Den Ham gebeurde er niet zo heel erg veel meer. Wel dat het goed toeven was bij de finish van de proef Hellendoorn. Hier stond de barbecue te gloeien en ook snoep was volop voorradig. Marshals bedankt voor de warme hap.

Na een grote verplaatsing van Den Ham naar de Ligtenberg via de Holterberg kwamen vlak voor de finish van deze proef terecht bij een klein restaurant. Michiel Poel had zin in een ijsje. Alle deuren geprobeerd, alles op slot. Wel zat er een paar huisjes terug een redelijk uitziende dame, althans wij vonden dat zij er erg mocht zijn. Deze appetijtelijke dame bezorgde ons twee cornetto's en nog wel gratis ook. Onbekende dame, bedankt.

De boucle onder Rijssen ging ook als een trein en bij proef Ypelo bracht het bordje PERS weer redding. Waar verder iedereen op zeker een kilometer afstand werd tegengehouden konden wij rustig doortuffen.

Na dezelfde boucle nogmaals te hebben gedaan konden we uiteindelijk Erik Wevers en Jalmar van Weeren als winnaars ontvangen. De equipe had in de loop van de dag van Eldik/Groenewoud langzaam maar zeker te pakken genomen en na wat foutjes van de laatsten kwamen ook nog Kuipers/Hagman de Mitshubitsirijders voorbij.

Na de finish hebben we op 't Lochter afscheid van elkaar genomen waarbij Michiel me nog een behoorlijke scoop in de oren fluisterde maar deze mag om de versheid van het bericht nog niet kenbaar worden gemaakt.
Kortom, het was weer eens een andere manier van verplaatsen tijdens een rally. Tijdens de wedstrijd vond ik het eigenlijk wel relaxed maar achteraf ontbrak er voor mij toch de spanning om het zelf allemaal te doen. Ik werd er soms een beetje lui van maar al met al waren het twee leuke dagen.

Tonny Schuurman

Monday 21 September 2009 om 06:21
2 reacties op "Een keer op stap met zijn tweeën."

Leuk stukje en de hamburgers en snoep gaan weer mee naar een volgend evenement.
Dank je voor de stroopwavels!

grt

Stopfinishteam uit Ommen

schreef op Thursday 24 September 2009 om 15:26

God help me, I put aside a whole aftreonon to figure this out.

schreef op Monday 17 December 2012 om 21:22

Plaats reactie